^do góry
foto1 foto2 foto3 foto4 foto5

Publiczne Przedszkole nr 43 w Opolu

Jakie prawa ma dziecko?

Pochylając się  w 2002 roku nad tym ważnym przecież w pracy pedagogicznej  zagadnieniem  posłużyłyśmy się następującą metodą: każda z 9 nauczycielek z listy 25 praw dziecka przedstawionych jako propozycje wybrała 5 praw, które w jej pracy z dzieci uważa za najważniejsze. Wszystkie prawa podane przez wszystkich członków zespołu utworzyły hierarchiczną listę praw dziecka w przedszkolu. Prawa zostały następnie omówione pod kątem ich praktycznej realizacji. Patrząc dzisiaj po 12 latach istnienia naszej Koncepcji  na tę listę praw dziecka  zgodnie uznajemy, że jest ona dla nas nadal aktualna i nie chcemy jej zmienia

1. Prawo do akceptacji takim, jakie jest;  Prawo do aktywnej, dobrej miłości i ciepła;

Respektujemy to prawo, gdy:

-Przytulamy dziecko, bierzemy na kolana głaszczemy, uśmiechamy się do niego. Mogą to być nawet chwile, w wolnym czasie, nie musi to być długie działanie.

-Rozmawiamy z dziećmi, siadamy przy nich na podłodze, słuchamy tego, co mówią, jesteśmy tym zainteresowani.

-Gdy zrobią coś złego tłumaczymy, co było złe, nigdy jednak nie straszymy dziecka odrzuceniem ( np. nie chcę cię znać, ).

-Nie odwracamy się od dziecka, nawet jeśli nabroi.

-Respektujemy uczucia dziecka, jego granice, nie przełamujemy na siłę dystansu, staramy się zrozumieć i uszanować to co czuje.

-Szanujemy nastroje dziecka, pozwalamy siedzieć z boku lub bawić się samemu, jeśli tego potrzebuje.

Mamy trudności w respektowaniu tego prawa, gdy:

-Dziecko nas mocno zirytuje, zmęczy.

-Dziecko nami manipuluje lub robi krzywdę specjalnie i z przyjemnością.

-Dziecko wymaga strasznie dużo uwagi (np. upośledzone, nadpobudliwe), czujemy wtedy bardzo duże zmęczenie, ale i ogromną satysfakcję z postępów dziecka.

-Dziecko bardzo płacze, a rodzice się denerwują.

-My nie mamy czasu zajmować się jednym dzieckiem, bo inne nas potrzebują.

 2. Prawo do indywidualnego procesu rozwoju i własnego tempa tego rozwoju;

Respektujemy to prawo gdy:

-Powolnym dzieciom dajemy czas, nie popędzamy, pozwalamy przerwać pracę.

-Dajemy im szansę przypomnieć sobie, nie stresujemy dzieci tym, że czegoś nie wiedzą (np. zapomniało ci się, nie martw się za chwilę wróci).

-Nie krytykujemy i nie pozwalamy innym dzieciom krytykować, podkreślamy starania dziecka, każdy potrzebuje tyle czasu ile potrzebuje.

-Nie porównujemy dzieci między sobą.

-Stale doceniamy, szukamy dobrych stron - robimy to tak skutecznie, że dzieci też zauważają sukcesy innych dzieci.

-Dajemy dziecku dodatkowe, trudniejsze zadanie, czasem przygotowujemy je specjalnie.

-Poświęcamy czas na zainteresowania dzieci (przynoszą własne książki, dzielą się wiedzą z innymi dziećmi oraz nami).

-Uważnie obserwujemy czego potrzebują i na jakim są etapie.

-Dajemy czas dziecku, żeby dojrzało do niektórych zajęć, nie zmuszamy do uczestnictwa, ale zachęcamy.

Mamy trudności w respektowaniu tego prawa, gdy:

-Widzimy, że dziecko nie rozwija się prawidłowo, albo rozwija się za wolno, i obawiamy się, że nie poradzi sobie w szkole.

-Mamy różny od rodziców pogląd na rozwój dziecka (presja rodziców).

-Mamy za mało czasu lub dziecko jest za krotko w przedszkolu.

3.Prawo do pomocy i ochrony przy pokonywaniu przeżyć wywołanych przemocą i zniszczeniem; prawo do posiadania osób odpowiedzialnych, do których można się zwrócić;

Respektujemy to prawo gdy:

-Okazujemy zainteresowanie problemami, z jakimi dziecko do nas się zwraca.

-Zajmujemy się sytuacjami konfliktowymi, dociekamy razem z dziećmi kto zawinił.

-Pilnujemy, żeby dziecko skrzywdzone zostało przeproszone.

-Uczymy dzieci stawiać się w sytuacji dziecka, które jest skrzywdzone.

-Pomagamy dziecku, które ma kłopoty, nauczyć kontaktować się z innymi.

-Tak organizujemy otoczenie dziecka lub jego aktywność, żeby dać mu szansę uniknięcia konfliktu ( np. kilka gier tego samego rodzaju).

-Upewniamy dziecko, że nikt nie ma prawa go krzywdzić, a my jesteśmy, żeby tego pilnować.

-Zwracamy uwagę rodzicom, jeśli zamiast pocieszyć – krzyczą na dziecko.

Mamy trudności w respektowaniu tego prawa gdy:

-Dziecko samo sprowokuje sytuację, w której ktoś go skrzywdzi.

-Rodzice robią dziecku krzywdę ( np. krzyczą na nie, źle traktują, zaniedbują).

 3. Prawo do kontaktów z dorosłymi na zasadzie równouprawnienia, prawo do aktywnej dyskusji z dorosłymi i dziećmi;

Respektujemy to prawo gdy:

-Ustalamy z dziećmi reguły życia w grupie.

-Negocjujemy z dziećmi rodzaj  lub termin zajęć.

-Pytamy, czego oczekują i planujemy razem z nimi zajęcia.

-Próbujemy przekonać się nawzajem do swoich racji.

Mamy trudności w respektowaniu tego prawa gdy:

-Upierają się przy swoim i nie docierają do nich żadne argumenty.

-Chcą zrobić coś niebezpiecznego

-Dziecko nie odzywa się, jest zablokowane, a my nie wiemy, czy robimy to , czego ono chce.

4. Prawo do doświadczania konsekwencji własnego zachowania Prawo do aktywnego kształtowania kontaktów socjalnych i otrzymywania w tym pomocy

Respektujemy to prawo gdy:

-Uczymy dzieci, żeby przyznały się do tego, co zrobiły.

-Pomagamy im zrozumieć, co zrobiły źle, staramy się im wytłumaczyć.

-Rozumiemy, że potrzebny jest czas, żeby dojrzeć i nauczyć się jak postępować.

-Uczymy dzieci umiejętności znajdowania pozytywnych rozwiązań sytuacji konfliktowych.

Mamy trudności w respektowaniu tego prawa gdy:

-Dziecko jest bardzo zalęknione albo malutkie, a my, przyzwyczajeni do dzieci starszych wymagamy od niego zbyt wiele.

Inne, ważne dla nas prawa dzieci to:

1.  Prawo do zabawy i wyboru towarzyszy zabaw.

2. Prawo do różnorodności doświadczeń.

3. Prawo do wspólnoty i solidarności w grupie

4. Prawo do odprężającej i komunikatywnej sytuacji podczas jedzenie, do jedzenia jako przeżycia zmysłowego. Prawo do jedzenia i picia, gdy jest głodne i zmęczone, ale również prawo do regulowania własnych potrzeb.

5. Prawo do snu lub wypoczynku jeśli jest zmęczone, a nie do snu” na rozkaz”.

6. Prawo do nauki jak podchodzić do niebezpieczeństw.

 

 

Copyright 2013  Publiczne Przedszkole nr 43 w Opolu